گفتمان نامه نویسی

این چند روزه وقتی به سایت ها ی خبری متعلق یه سبزها سر می زنی ،بیش از هر چیز دیگه نامه های رنگارنگی که آدم ها به هم داده اند توجه را به سوی خودش جلب می کند.از پارسال تقریباٌ همین روزها البته زودتر  بود که راه بیانیه نویسی توسط میرحسین باز شد  وازبیانیه ها به عنوان یک پل ارتباطی  بهره گرفته شد و کما فی السابق هم از ان استفاده می شود،چرا که چاره ای جز این روش و در این شرایط وجود ندارد و به عباراتی فراهم نشده است .شاید اگر شرایط به سمتی پیش می رفت که دسترسی و امکان بهره گیری از یک رسانه عمومی وجود می داشت،میرحسین کمتر از این روش استفاده می کرد.در خصوص مهندس  موسوی و نفس بیانیه دادن ایشان در حال حاضر نقدی ندارم و روی سخن من بیشتر روی دوستانی است که عزیزی را در بند دارند و یا در سوگ عزیز از دست رفته نامه های احساسی می نویسند و در خروجی سایتها گذارده می شود. نمی دانم نقد من به این دوستان وارد هست یانه!شاید اگر من نیز در چنین شرایطی قرار می گرفتم،در این بیدادگاه و در این زمانی که صدای دادطلبی ام به جایی نمی رسید ناگزیر متوسل به این تجربه می شدم.اما گمان می کنم یک پرانتز کوچک اگر در این میان باز شود ،خالی از لطف نباشد.اگر نفس دادن چنین نامه هایی به دلیل زنده نگه داشتن و بیان به یاد بودن و ماندن آن عزیزان باشد،که  نفس این عمل با این هدف سازگار است؛ اما اگر ما بنای آن داریم که آگاهی بخشی انجام دهیم، که امیدوارم در آینده صرفاً به عنوان یک کلمه کلیشه ای برایمان نباشد و نشده باشد،بهتر نیست که از راه دیگری وارد شویم.چند روز پیش نامه خواهر شیوا نظرآهاری را در وبلاگ ژیلا بنی یعقوب می خواندم،در ضمن دردل با خواهر به گوشه ای از اقدامات و فعالیت های چندین ساله او،البته خیلی گذرا اشاره کرده بود که همان لحظه با خود گفتم بهتر نبود به نحوی به شرح فعالیته های او می پرداخت تا من وما بدانیم و بفهمیم چه عزیزانی در بند داریم؟و یا انها که هنوز در خواب غفلت به سر می برند ،متوجه شوند چه کسانی و به چه جرمی و بر مبنای چه فعالیت هایی امروز در دانشگاه اوین اند!نگذاریم این کلمه «آگاهی بخشی»،تنها واژه ای باشد که بر زبان می رانیم.ما که به دادن ابتکارات گوناگون برای بیان سخن سبز خود شهره آفاق گشته ایم،پس این آگاهی بخشی را کاربردی تر پیاده کنیم.می دانم سخت است برادر اعظم مقیسه،می دانم دوری خواهر درد آور است خواهر شیوا،دختر آرمین و …اما می شود.

*من به هر آنچه که فکر می کنم،راهکار کاربردی آن را هم در نظر می گیرم.ضرورت خود انتقادی،نیاز امروز جنبش سبز است دیگر نه…امیدوارم از من رنجیده خاطر نشده باشید .